"My Brother's In Nu'est?!" R.6

Witajcie Kochani! Przepraszam za długą przerwę, ale miałam mnóstwo pracy. Dziś kolejny rozdział i dedykuję go Psycho :). Dziękuję za komentarz.

Rozdział 6

Mała Rodzina

Westchnęłam i zsunęłam się z łóżka. "Ałłuu" Usłyszałam spod siebie. Spadłam na Rena, który właśnie wstał ze swojego łóżka. "O rany zapomniałam. To łóżko jest piętrowe." Zaśmiałam się i usiadłam na plecach Rena. "Może zechciałabyś .. do cholery... ze mnie zejść!". "Nope ~" Uśmiechnęłam się i nagle znalazłam się w powietrzu na ramieniu Ren'a. "Ejj! Puszczaj mnie. Ren jeśli zaraz nie postawisz mnie na ziemi, to będę wpakowywać ci DUBBOKKI w dupę, aż będą wychodzić z twoich ust!" Roześmiał się i postawił mnie na podłodze. Ok teraz .. jest sobota .. i, o rany, dziesiąta. Chyba powinnam wziąć prysznic. Złapałam ręcznik i szybko się umyłam.
Następnie, owinięta w ręcznik skierowałam się do kuchni i przywłaszczyłam sobie sok. "Jiying-ach. Hyung kazał mi powiedzieć, że wszyscy mamy dziś zajęcia, więc wrócimy dopiero o 21" Przekazał mi JR, popijając mleko bananowe. "Oh. W porządku." Uścisnęłam go i Minhyun zanim wyszli. Od kiedy Nu'Est stawało się coraz bardziej popularne ja coraz częściej zostawałam sama. Można zapytać co ja robię z taką ilością wolnego czasu. Nic, naprawdę. Czasem wyjść na karaoke z przyjaciółmi lub robić z Zinger unnie dziwne rzeczy i krzyczeć, że to takie zabawne XD Poszłam do swojego pokoju, by ubrać czarny sweter z myszką miki, jasne jeansy i czarne trampki. "Baby come here, come here. Let me mooove your body baby~" Usłyszałam dzwonek swojego telefonu. Huhuhuhuuuuuh ~ Zerknęłam na ekran i zmarszczyłam brwi: "Czego on może chcieć?" Otworzyłam wiadomość.

Od: Wielki gruby tyłek Zico
JIYUUUUUNGGIE! Spotkajmy się w parku za 25 minut. Pospiesz się!

Postanowiłam nie zadawać żadnych pytań i pójść. Włożyłam czapkę z napisem "Bad Boy" . Złapałam jakieś okulary i ruszyłam w kierunku parku. Byłam na miejscu już po kilku minutach. Zauważyłam Zico, który bawił się z dziewczynką w wieku 4 może pięciu lat na huśtawkach. Za każdym razem, gdy huśtawka się do niego zbliżała udawał potwora i próbował złapać jej nogi. Zachichotałam i zatrzymałam się obok niego. "Kto tu jest słodki?" Uśmiechnęłam się do dziewczynki. Zico zerkną na mnie po czym upadł uderzony przez dziewczynkę. Zaczęłam chichotać. Usłyszałam krzyk dziewczynki "APPA! Wszystko w porządku?" Wstała i podeszła, by mu pomóc. "-Appa?" Spojrzałam na chłopaka z szeroko otwartymi oczami.

"My Brother's In Nu'est?!" R.5

Wracam do Was z kolejnym rozdziałem My Brother's In NU'EST?!. Ale muszę powiedzieć, że zawiodłam się na Was Kochani. Było Was tu ponad 700, ale nie komentujecie. Bardzo mi z tego powodu przykro. Jak tak dalej pójdzie będę musiała zawiesić bloga z powodu braku chęci.

Liczę na Was i zapraszam do czytania! :*
PS. Od tej pory Zico będzie jednym z głównych bohaterów. :)

Rozdział 5

JaeBum~

" Dobrze moi drodzy. Zaczynamy naukę." powiedziała nauczycielka i stanęła z przodu sali, mierząc klasę wzrokiem . " Hmm .. Jiyung stań z przodu ." Powiedziała do mnie z miłym uśmiechem na twarzy. Więc ja wstałam i wykonałam polecenie. " Dobrze, jeszczeee .. Chaerin . Chodź tu. " CL wstała z fotela i podeszła do nas. " Teraz dziewczyny .. wykonacie mały pokazową bitwę rapu~ ! " Nauczycielka uśmiechnęła się i podała nam mikrofony . " Podajcie sobie dłonie. " Uścisnęłyśmy sobie ręce i Chaerin zaczęła pierwsza .

"Jesteśmy, jesteśmy liderami.
Nie jesteś w grze, jesteś tylko chiliderką.
Mój wiek to 19 lat, wizja w HD.
Moja głowa szczelnie wypełniona jest wrodzonym stylem.
Jestem zbyt fajna, teraz jeszcze fajniejsza.
Jestem światłem wielu scen.
Bo jestem gorąca.
Ciągle biję nowe rekordy.
Jest to miejsce pierwszej klasy, to mój dom, słodki dom.
Nie próbuj podążać za mną.
Jeśli naprawdę chcesz spróbować, spróbować.
Spójrz jeśli jesteś w stanie mnie lubić.
Robię tylko to co chcę robić.
Zawszę chronię to, co potrzebuję chronić jako dama.
Lecz szaleję i wariuję.
Jakbym nie miała manier.
Gotowy lub nie, nadchodzę.
Nie zależy nam ( eh eh eh )

My Brother's In NU'EST !?! r4

Ja nie wiem sama co ja na wypisywałam w tym rozdziale. Tym razem skupiłam się na życiu głównej bohaterki i zgubiłam Nu'est po drodze. Bardzo przepraszam i postaram się poprawić. Mam nadzieję, że to byle co też się spodoba. :)
Ps. W tej części występuje Zico ( Block B )

ROZDZIAŁ CZWARTY

First day waking up alone.

 Obudziłam się gdy usłyszałam głośny dźwięk mojego budzika. Szybko usiadłam, zapominając że spałam na wyższej pryczy i uderzyłam głową w sufi. Wyrwał mi się drobny jęk. Zeskoczyłam z łóżka, nie przejęłam się tym bliskim spotkaniem z sufitem. Już miałam wyłączyć mój budzik, gdy zauważyłem coś dziwnego. "Jest cicho. Za cicho ". Mruknęłam do siebie. Odwracam się i widzę, że Rena nie ma w łóżku.
Wyszłam na korytarz i nie słyszałam zwykle kłócących się Minhyun i JR o łazienkę.
Poszłam do kuchni i znów nie zobaczyłam codziennego obrazka, mianowicie jak Aron krzyczy na Baekho, że ten źle robi śniadanie.

Najwyraźniej nikogo nie ma w domu. Wyszłam na zewnątrz w piżamie by zobaczyć, jak zwykle kilka fanek. "Um przepraszam....." Zaczepiłam jedną, która wyglądała raczej przyjaźnie. "Annyeong ~" ona ukłoniła się i uśmiechnęła. Zrobiłam to samo. "Czy wiesz, gdzie się podział mój brat i jego przyjaciele?" Spojrzała na mnie z szeroko otwartymi oczami. "To ty nie wiesz? Wyszli na plan!" Zasmuciłam się trochę, że mi tego nie powiedział. "U-uh huh. Dziękuję unnie" Skłoniłam się.

Pobiegłem z powrotem do domu. Zmierzwiłam włosy z irytacją. '' Chyba będę musiała iść do szkoły sama. "Żachnęłam się pobiegłam do pokoju. Spojrzałem na zegar" 5:45 .Hmm .. Mam jedną godzinę i 40 minut, aby się przygotować. Niesamowite ~ "wpadłam do łazienki i wzięłam szybki prysznic, po czym nakładam przed lustrem lekki makijaż. Wróciłam do pokoju po mój mundurek.

Pokręciłam głową, co jak co ,ale ta spódnica jest zbyt krótka. Gniewnie czeszę włosy. "Dobra czas zebrać swoje rzeczy." Podniosłam książki oraz papiery i włożyłam je do torby. Spojrzałam na zegar. "7.30 Spacerem tylko 15 minut." Wyszłam i zamknęłam drzwi. Przechodząc przez bramę widziałam jak fanki uśmiechają się do mnie. Skłoniłam się i usłyszałam, jak mówią "Miłego dnia w szkole Unnie / Dongsaeng" Uśmiechnęłam się i podziękowałam im.